Estancia Harberton, de boerderij op weg naar Isla Martillo

Een boerderij aan de rand van het kanaal

Estancia Harberton is de boerderij aan de oever van het Beaglekanaal waar de boten naar Isla Martillo vertrekken. Het eiland ligt vlak voor de kust, ongeveer een kwartier varen met een rubberboot.

De estancia werd in 1886 gesticht door de zendeling Thomas Bridges. Ze wordt vaak de oudste estancia van Argentijns Vuurland genoemd, en de gebouwen staan nog altijd laag tegen het water en de wind.

Op een pinguïndag is Harberton eerder een tussenstop dan een bestemming. Je komt er langs op weg naar het eiland, en wat je er ziet hangt af van je tour en van de dag van de week.

Waarom alleen de wandeltour hier komt

Maar één organisatie heeft de vergunning om bezoekers op Isla Martillo aan land te zetten, en haar boten vertrekken vanaf Harberton. Daarom staat de estancia wel in de volle dag van Azul Latina Travel voor ~€ 466 en nergens in de boottochten.

De catamaran uit Ushuaia en het kleine bootje uit Puerto Almanza bekijken de kolonie allebei vanaf het water. Geen van beide doet de estancia aan, dus als de boerderij en het museum je iets zeggen, is de wandeldag degene waar ze bij zitten.

De wandeling zelf duurt ongeveer een uur te voet tussen de ezelspinguïns en magelhaenpinguïns, met een gids die het tempo bepaalt. Ons verslag van dat uur aan land gaat daar uitgebreid op in, deze pagina houdt het bij de boerderij en de weg erheen.

Het museum met botten

Wat reizigers van Harberton bijblijft, is een klein museum met skeletten van zeezoogdieren en vogels, gerund met hulp van vrijwilligers. Iemand die de wandeltour deed, schreef over een zaal vol walvisbotten en de mensen die er uitleg bij gaven.

Het is een rustige, wat vreemde stop voor of na de pinguïns. Skeletten uitgestald in een boerderijgebouw geven je een idee van de afmetingen van de dieren die je op het kanaal kunt zien, van zeeleeuwen tot een enkele walvis.

Volgens de beschrijving van tour 1 hoort het museum van de estancia er alleen bij als het open is. De entree zit niet in de prijs, en dat brengt ons bij de twee dingen waar je rekening mee moet houden.

Dinsdag en de entreeprijs

Beide aanbiedingen van de wandeltour die we lazen, melden dat Estancia Harberton op dinsdag dicht is. Valt je wandeling op een dinsdag, dan rij je waarschijnlijk langs de boerderij zonder naar binnen te gaan, dus kijk in de boekingskalender voordat je een datum kiest.

Is de estancia open en ga je naar binnen, dan kost de entree 60.000 Argentijnse peso per persoon, los van de tour te betalen. Volgens de beschrijving kan dat bedrag veranderen, dus neem wat extra mee en vraag het bureau hoe je moet betalen.

Een tweede extra geldt voor de hele dag. Ook de havenbelasting van 6.000 Argentijnse peso per persoon valt buiten de prijs, zoals ons overzicht van wat elke tour kost laat zien naast de andere twee opties.

Eén reiziger had graag koffie gehad in Harberton. Nergens in de beschrijving wordt een café beloofd, dus eet voordat je uit Ushuaia vertrekt en neem water en iets te eten mee voor de dag.

De weg vanuit Ushuaia

Over de weg ligt Harberton zo'n 85 km ten oosten van Ushuaia. De route volgt de Ruta Nacional 3 en daarna de Ruta J, en het laatste stuk is onverhard, dus de rit voelt langer dan de afstand doet vermoeden.

Bij de wandeltour leg je de ene helft van de dag over de weg af en de andere helft per boot. Bij vertrek om 8.30 uur rijd je eerst heen en vaar je na de wandeling terug, bij vertrek om 10.30 uur vaar je eerst heen en rijd je terug.

Het bureau laat na de boeking weten welke van de twee het wordt. Heb je een voorkeur, noem die dan als je je paspoortgegevens doorgeeft, maar reken erop dat zij de knoop doorhakken.

De Ruta J loopt ook naar Puerto Almanza, het vissersdorp waar de tour met het kleine bootje begint. Onze pagina over kleine boten vanuit Puerto Almanza legt die optie uit, waarbij je de pinguïns vanaf het water bekijkt in plaats van aan land te gaan.

Wat het kanaal onderweg toevoegt

Het vaargedeelte van de wandeldag volgt de klassieke route over het kanaal. Je passeert twee eilandjes die naar hun vogels en hun zeeleeuwen zijn genoemd en vaart dan om de vuurtoren Les Eclaireurs op zijn rots vlak bij de stad.

Daar zitten keizeraalscholvers dicht opeen op de rotsen, en Zuid-Amerikaanse zeeleeuwen liggen ernaast uit te rusten. De foto hieronder laat zien voor wat voor tafereel de boot vaart mindert.

Op één tocht cirkelden er dolfijnen om de boot van een reiziger. Zie dat als geluk en niet als vast onderdeel, want wilde dieren op het kanaal zijn nooit gegarandeerd. Onze gids over wie er op Isla Martillo woont zet op een rij wat je zou kunnen zien.

Is Harberton een reden om tour 1 te kiezen?

Op zichzelf waarschijnlijk niet. Voor ~€ 466 betaal je voor de wandeling tussen de pinguïns, tegenover ~€ 202 voor de catamaran, en de estancia is een extraatje dat van de weekdag afhangt.

Ben je geïnteresseerd in geschiedenis en natuurwetenschap, dan maken de boerderij en haar botten van een pinguïnuitje een vollere dag. Wil je alleen pinguïns voor minder geld, dan doet een boot dat ook, en onze vergelijking van wandelen of varen zet de afweging op een rij.

Hoe dan ook: houd rekening met de wind, die over elke vaart op het kanaal beslist. Onze pagina over de beste tijd voor een tour naar Isla Martillo behandelt de weken waarin beide soorten er zijn en de dagen die je beter kunt mijden.